Ons dagboek 2011
 
Dag lieve schat! 01-12-2011

Net zoals we dit voorjaar van de prachtige roze bloesems in je boom konden genieten, kijk ik er ook nu weer naar uit om de lampjes in je boom te kunnen laten branden.  Ze doen mij altijd lachen als ik ze sta te bewonderen. De lichtjes brengen onze Aiko-boom in donkere dagen helemaal naar binnen.

We zijn je heus niet vergeten hoor, mochten de mensen dit denken. Maar de berichtjes die we, tot wel tien keer toe, probeerden te schrijven leken nooit goed genoeg. Soms krijg je het gevoel dat je altijd weer hetzelfde te vertellen hebt. Maar eigenlijk is en blijft dat ook zo. Mooie herinneringen die tranen in de ogen brengen, …, dagelijks je kaarsje laten branden en foto’s bewonderen, je urne afstoffen... Telkens weer die tinteling die doet herinneren aan de vreugde en ook het gemis wanneer bepaalde gedachten of verhalen boven komen.

Onlangs had je zusje op school een toverstaf gemaakt. Toen ze thuis kwam liep ze recht naar je foto en legde de staf bij je kaarsje neer. Ze keek me aan en zei met een lach “ voor Aiko mama”. Op zo’n momenten ben ik trots en blij dat ook Bodhi jou kent.
 
Aiko, jij hebt van ons een mama en papa gemaakt. Een gevoel dat we nooit meer willen missen en waarvoor we je eeuwig dankbaar zullen blijven. Als ik je hier nu toch nog eens zou voor mogen bedanken met een ‘echte’ dikke kus … Ik zou er veel voor over hebben.

Dikke kussen en warme knuffels!

Mama, papa & Bodhi

4 jaartjes 12-01-2011


Dag Beertje

4 jaar ben je nu al en toch zal je altijd onze kleinste Schattebol blijven. Het zou nogal iets zijn als je hier nu met je kleine zusje zou rondravotten. Je verjaardag is niemand vergeten: lieve berichtjes in je gastenboek, thuis verschillende bloemetjes en kaartjes. Je kan ze hier bekijken. Bedankt aan iedereen.

Als ik dit schrijf, kijk ik naar fotootjes van jou op m'n bureau. Het zijn er die ik zelf heb afgeprint en ze zijn nu al redelijk afgebleekt van de zon. Ik moet ze dringend eens vervangen door andere foto's. Maar ik zal ze zeker nooit weggooien. Ik houd ze apart in een schuif. Ik kan ons eerste dochtertje toch niet weggooien?

En nu op naar de verjaardag van je zusje... de 26e. Ik kan me al inbeelden dat Bodhi door het dolle heen zal zijn als ze weer kadootjes krijgt. Ze kan dat toch al zo mooi zeggen 'kado'.

Dikke knuffels aan onze Kampioen.

Papa, Mama & Bodhi



 

 
©de-witte